Ο πατέρας μου ο συριζαίος

Την περίοδο μετά την σύλληψη των μελών της 17Ν το 2002, θυμάμαι πόση εντύπωση μου έκανε η στάση του πατέρα μου να υπερασπίζεται με κάθε ευκαιρία τη δράση της 17Ν σε φιλικές μαζώξεις. «Όχι δεν ήταν απλές δολοφονίες» έλεγε σε όσους διαφωνούσαν, «ήταν απάντηση για τις εργοδοτικές δολοφονίες στα κάτεργα των βιομηχάνων». Για έναν έφηβο …

Κιμούληδες: η ψυχολογικοποίηση της πολιτικής εξουσίας των αφεντικών

Το θέατρο εκ των πραγμάτων είναι πληθυντικού αριθμού. Ένας ηθοποιός ωθείται μεν από την εκφραστική ενικότητά του αλλά εάν αυτή δεν αρθρωθεί στον πληθυντικό χώρο μιας σκηνής, παραμένει βωβή και ανεκπλήρωτη. Γιατί το θέατρο πάνω από όλα είναι διάλογος. Στο θέατρο ο άλλος αποτελεί το ήμισυ της δικής μου ύπαρξης άρα αν ένας ηθοποιός δεν …